HISTORIA GOSPODARCZA - NOTATKI!, UEP, historia gospodarcza
[ Pobierz całość w formacie PDF ]
HISTORIA GOSPODARCZA
1. Historia gospodarcza – rozwój
Początek XVIII, XIX w., rozwój związany z ekonomią polityczną – w szczególności z odkryciami
geograficznymi
Przyspieszenie badań związane z rozwojem marksizmu
II poł. XIX w. – powstaje szkoła historyczna w ekonomii
Okres międzywojenny – usamodzielnienie historii gospodarczej jako odrębnej dyscypliny
Weber, Sombart – historycy
„historia ilościowa” – pokazywanie zjawisk na tzw. Długiej fali
II poł. XX w. – 2 szkoły:
„Annales” (Francja) – interdyscyplinarne podejście: badanie historii z naukami społecznymi,
ale branie pod uwagę również innych nauk
„nowa historia gospodarcza” (kriometria) – USA
Robert Fogel
Początek w Polsce: okres międzywojenny (F. Bujak, J. Rutkowski)
2. Przedmiot historii gospodarczej
Historia gospodarcza
zajmuje się badaniem zjawisk i procesów gospodarczych w różnych
społeczeństwach w ich rozwoju
3. Nauki historyczne i historia gospodarcza (cechy wspólne)
Czynnik czasu w badaniach
Metoda badawcza (krytyka źródeł)
Historia gospodarcza i nauki ekonomiczne (cechy wspólne)
Przedmiot badawczy
Elementy metody badawczej (metody statystyczne, teoria ekonomii)
4.
Zakres badań
- Ujęcie badań: terytorialne , chronologiczne
5. Źródła historii gospodarczej
Bezpośrednie (wytwory materialne i intelektualne działalności człowieka)
Pośrednie (źródła pisane: piktogramy, hieroglify, pergamin, papirus, druk, DVD…)
6. Periodyzacja historii
Periodyzacja – podział okresu dziejowego na mniejsze okresy czasowe
Ery historyczne
:
Żydowska (od stworzenia człowieka 3760 r.p.n.e.)
Bizantyjska
Grecka (od 1. Olimpiady 776 r.p.n.e.)
Rzymska (od 753 r.p.n.e. – założenie Rzymu)
Dionizyjska (chrześcijańska)
Mahometańska (od ucieczki Mahometa z Mekki do Medyny [hidżra] 622 r.n.e.)
Periodyzacja praktyczna (Halle Celarius)
Starożytna (… - 306 r.n.e.)
Średniowiecze (306 – 1453)
Nowożytna (1453 -…)
Starożytność ( … - 476)
Średniowiecze (476 – 1453/1492)
Czasy nowożytne (1453/1492 – 1914)
Dzieje najnowsze (1914 - …)
Periodyzacja marksistowska (1859)
Wspólnota pierwotna
Niewolnictwo
Feudalizm
Kapitalizm
Socjalizm
Periodyzacja stadiów rozwoju gospodarczego
Stadia rozwoju Walta Rostowa (1960)
Społeczeństwo i gospodarka tradycyjna
Społeczeństwo przejściowe
Start wzrostu gospodarczego (rewolucja, postęp techniczny)
Społeczeństwo dojrzałości (60 lat po starcie)
Społeczeństwo masowej konsumpcji
Fale rozwoju Alvina Toflera (1980)
I faza – cywilizacja rolnicza (18 tys. P.n.e.): łowiectwo, zbieractwo; koczowniczy =>
osiadły tryb życia
II faza – cywilizacja przemysłowa
III faza - Cywilizacja informatyczna (wiedza i informacja)
Geneza i istota feudalizmu
1.
Istota feudalizmu
. Pojęcie ma 2 znaczenia:
Jako ustrój prawno-polityczny i militarny
Oparty na więzi osobistej pomiędzy szlachtą a chłopem (relacja senior-wasal)
Oparty na instytucji lenna (np. ziemia)
Pełnia władzy politycznej i sądowej należy do szlachty (przywileje, immunitety)
Oparta na osobie władcy (senior wszystkich seniorów)
Jako ustrój społeczno-gospodarczy (Europa VII-XIII w. , kraje pozaeuropejskie również)
Nadwyżki produkcyjne spowodowane przez zmiany uprawy zbóż itp.
Pojawienie się nowych narzędzi (np. pług żelazny), wykorzystanie siły pociągowej
zwierząt, energii wiatrowej, uprzęży, podkucie konia
Pojawienie się nowego systemu uprawy roli – trójpolówki (podział ziemi na 3 części:
zboże jare, ozime, ugór; zmiana części co rok) =>wymusiło to osiadły tryb życia =>
więź terytorialna => utworzenie społeczeństwa klasowego (feudalnego)
Cechy modelowe feudalizmu
:
Społeczeństwo agrarne
Stagnacyjny (brak postępu technicznego, ekonomicznego), ekstensywny (zwiększenie
produkcji spowodowane zwiększeniem areału ziemi) i naturalny (produkcja na potrzeby
własne i pana feudalnego; brak wymiany towarowej) charakter gospodarki
Wielka własność ziemska podstawą ustroju gospodarczego
Hołd lenny – ceremonia uroczystego przekazania lenna przez seniora swojemu wasalowi np. hołd
pruski (Albrecht Hohenzollern przekazał Prusy Zakonne Zygmuntowi Staremu jako lenno Polski)
Posiadacze ziemi: feudałowie świeccy, duchowni i państwo
Włości składały się z ziem pańskich (dwór), gospodarstw chłopskich i terenów wspólnoty (lasy,
nieużytki, pastwiska, wody)
Monopol własności ziemi w ręku feudałów
Związek własności z władztwem (sprawowanie władzy nad własnością i poddanymi)
Własność zwierzchnia (feudałów), użytkowa (chłopów)
Powszechny system zależności człowieka od człowieka (chłop zależny od feudała)
Rodzaje poddaństwa:
Osobiste (chłop należał do pana, uiszcza opłaty pogłówne [od głowy], podlegał
monopolom [banalitet - obowiązek korzystania z urządzeń pańskich przez chłopa])
Gruntowe – renta feudalna (świadczenie poddanych chłopów na rzecz feudała w
zamian za prawo użytkowania ziemi) – naturalna postać odrobkowa: pańszczyzna
(robocizna świadczona na rzecz feudała)
Sądowe (jurysdykcja patrymonialna) – panowie feudalni mieli prawo rozstrzygać
wszelkie spory dotyczące relacji feudał-chłop, więc chłop nie miał szans na wygranie
jakiegokolwiek sporu z panami feudalnymi
Hierarchiczna struktura społeczeństwa
Czynniki różnicujące społeczeństwo feudalne: majątek (społeczeństwo dzieli się na
klasy, które dzielą się na warstwy np. chłopi rolni, bezrolni), miejsce zajmowane na
drabinie feudalnej (które decydowało o prawach, przywilejach, obowiązkach, stylu
życia, obyczajach)
Stany społeczne:
Duchowieństwo: edukacja, reformy, budownictwo, aktywizowanie społeczne
(krucjaty, pielgrzymki), handel; stan otwarty (żeby się do niego dostać
należało uzyskać święcenie i wykształcenie)
Rycerstwo: tylko służba wojskowa, administracyjna
Mieszczaństwo, które dzieliło się na: patrycjat (wyżsi duchowni, bogaci kupcy,
bankierzy, złotnicy, posiadali prawa miejskie i sprawowali władzę),
pospólstwo (drobni kupcy, rzemieślnicy, niżsi duchowni, posiadali prawa
miejskie ale nie sprawowali władzy), plebs (włóczędzy, żebracy, brak praw
miejskich)
Chłopi – podlegali feudałom, uprawiali ziemię
Źródła hierarchizacji feudalnej: czynniki funkcjonalne (Ci co się modlą, pracują,…),
religijne, przywilej lub piętno urodzenia
Korporacyjny charakter społeczeństwa
Powstawały korporacje np. cechy (rzemieślnicy), gildie (kupcy) w celu obrony praw stanu; kahały
żydowskie – korporacja religijna w celu obrony swojej religii
Powszechna skłonność klas i warstw panujących do luksusu
2.
Periodyzacja feudalizmu
wczesny feudalizm (VII-XII w.)
rozkwit feudalizmu (XII-XV w.)
rozwój gospodarki folwarczno-pańszczyźnianej
kryzys gospodarki folwarczno-pańszczyźnianej
3.
Odmiany systemu feudalnego
Feudalizm wschodni (tzw. Azjatycki sposób produkcji)
Nie występowało prywatne władanie ziemią; władzę zwierzchnią posiadało państwo, natomiast
władzę użytkową – chłopskie wspólnoty gminne. Odpowiednikami feudałów byli funkcjonariusze
państwowi, którzy byli odpowiedzialni za ściąganie danin. Miasta pełniły funkcję ośrodków
władzy, religijną, brak zjawiska wymiany towarowej
Feudalizm afrykański (poza dorzeczem Nilu)
Koncentracja na produkcji zwierzęcej oraz pielęgnacji drzew i krzewów. Przedmiotami nadań
były: sady, krzewy, wielbłądy, bydło… Posiadłość ziemska była majątkiem władców, tereny były
uprawiane przez niewolników
4.
Charakter i organizacja gospodarki feudalnej
Feudalne władanie ziemią (w tamtym okresie miały miejsce najazdy barbarzyńców, konflikt
ludów germańskich ze słowiańskimi)
Kształtowanie się stanu rycerskiego (początkowo stan otwarty, od XI wieku stan zamknięty,
należało się do niego dziedzicznie)
Szerzenie religii chrześcijańskiej i powstawanie instytucji kościelnych
Uzależnienie ludności rolniczej (jeńcy wojenni)
Przyznawanie immunitetów ekonomicznych (oznaczający zwolnienie ludności zamieszkującej
tereny nim objęte od świadczeń na rzecz państwa i panującego)i sądowych (wyłączający
ludność objętego nim obszaru spod jurysdykcji urzędników książęcych)
Wielka własność Kościoła (otrzymywanie podatków – dziesięciny, wyłączenie z płacenia
podatków na wojsko)
Rodzaje własności ziemskiej: królewska, rycerska, kościelna
Rolnictwo (ziemie miały nawet po 1000-1500 ha)
Położenie chłopów (ryzyko natury niesprzyjającej, nieurodzaju) – musieli oddać: 40%
produkcji jako renta feudalna +10% podatku + dziesięcina dla Kościoła
Osadnictwo
Ewolucja renty feudalnej
Postaci renty feudalnej: naturalna (daninowa), pańszczyzna, czynszowa
Wpływ na ewolucję renty feudalnej:
Dobra luksusowe
Wyprawy krzyżowe
Dżuma
Utrzymywanie wojska z danin
Rozwój miast
Lokacje miast opierały się na aktach lokacji miast, w których następowało nadanie praw,
utworzenie samorządów.
Dążenie do autonomii miast – utworzenie przymierza miast; korporacyjność miast
Przywileje handlowe dla miast (celne, targi, jarmarki, podatki, prawo składu – kupcy
przejeżdżając przez miasto musieli się zatrzymać w tym mieście i handlować przez określony czas,
dopiero potem mogli wyruszyć dalej)
Największe miasta w Europie: Rzym, Florencja, Londyn; największe w Polsce (XII, XIII w.): Kraków,
Gdańsk, Wrocław
Rozwój handlu
Handel wędrowny (obwoźny, obnośny): niebezpieczny, brak sieci dróg
Instytucjonalna ochrona handlu (przywileje handlowe, ochrona kupców – gildie)
Predyspozycje do sprzedaży
Handel dalekosiężny (z Bliskiego Wschodu m.in.: przyprawy, oliwa, tkanina, pieprz)
Dualizm gospodarczy (agrarny) Europy (XV, XVI w.)
Dualizm gospodarczy
– dwutorowość rozwoju społeczno-gospodarczego od połowy XV w., w XVI w.
najbardziej widoczny (umowną granicę stanowi rzeka Łaba)
Dualizm agrarny
– różnice jakościowe w rozwoju wsi i rolnictwa zachodnio- i
wschodnioeuropejskiego
Europa Zachodnia – rozpad systemu feudalnego, początek kapitalizmu (w rolnictwie); Europa
Wschodnia – proces refeudalizacji (zaostrzenie systemu feudalnego), gospodarka folwarczno-
pańszczyźniana
Płaszczyzny zróżnicowania
:
Inna ewolucja ustroju rolnego
Odmienna struktura społeczno-gospodarcza (dominacja przemysłu na Zachodzie, rolnictwa
na Wschodzie)
Odmienna rola obu stref w międzynarodowej wymianie handlowej (dobra przemysłowe z
Zachodu na Wschód, w odwrotnym kierunku produkty rolnicze)
[ Pobierz całość w formacie PDF ]
zanotowane.pl doc.pisz.pl pdf.pisz.pl chiara76.opx.pl
HISTORIA GOSPODARCZA
1. Historia gospodarcza – rozwój
Początek XVIII, XIX w., rozwój związany z ekonomią polityczną – w szczególności z odkryciami
geograficznymi
Przyspieszenie badań związane z rozwojem marksizmu
II poł. XIX w. – powstaje szkoła historyczna w ekonomii
Okres międzywojenny – usamodzielnienie historii gospodarczej jako odrębnej dyscypliny
Weber, Sombart – historycy
„historia ilościowa” – pokazywanie zjawisk na tzw. Długiej fali
II poł. XX w. – 2 szkoły:
„Annales” (Francja) – interdyscyplinarne podejście: badanie historii z naukami społecznymi,
ale branie pod uwagę również innych nauk
„nowa historia gospodarcza” (kriometria) – USA
Robert Fogel
Początek w Polsce: okres międzywojenny (F. Bujak, J. Rutkowski)
2. Przedmiot historii gospodarczej
Historia gospodarcza
zajmuje się badaniem zjawisk i procesów gospodarczych w różnych
społeczeństwach w ich rozwoju
3. Nauki historyczne i historia gospodarcza (cechy wspólne)
Czynnik czasu w badaniach
Metoda badawcza (krytyka źródeł)
Historia gospodarcza i nauki ekonomiczne (cechy wspólne)
Przedmiot badawczy
Elementy metody badawczej (metody statystyczne, teoria ekonomii)
4.
Zakres badań
- Ujęcie badań: terytorialne , chronologiczne
5. Źródła historii gospodarczej
Bezpośrednie (wytwory materialne i intelektualne działalności człowieka)
Pośrednie (źródła pisane: piktogramy, hieroglify, pergamin, papirus, druk, DVD…)
6. Periodyzacja historii
Periodyzacja – podział okresu dziejowego na mniejsze okresy czasowe
Ery historyczne
:
Żydowska (od stworzenia człowieka 3760 r.p.n.e.)
Bizantyjska
Grecka (od 1. Olimpiady 776 r.p.n.e.)
Rzymska (od 753 r.p.n.e. – założenie Rzymu)
Dionizyjska (chrześcijańska)
Mahometańska (od ucieczki Mahometa z Mekki do Medyny [hidżra] 622 r.n.e.)
Periodyzacja praktyczna (Halle Celarius)
Starożytna (… - 306 r.n.e.)
Średniowiecze (306 – 1453)
Nowożytna (1453 -…)
Starożytność ( … - 476)
Średniowiecze (476 – 1453/1492)
Czasy nowożytne (1453/1492 – 1914)
Dzieje najnowsze (1914 - …)
Periodyzacja marksistowska (1859)
Wspólnota pierwotna
Niewolnictwo
Feudalizm
Kapitalizm
Socjalizm
Periodyzacja stadiów rozwoju gospodarczego
Stadia rozwoju Walta Rostowa (1960)
Społeczeństwo i gospodarka tradycyjna
Społeczeństwo przejściowe
Start wzrostu gospodarczego (rewolucja, postęp techniczny)
Społeczeństwo dojrzałości (60 lat po starcie)
Społeczeństwo masowej konsumpcji
Fale rozwoju Alvina Toflera (1980)
I faza – cywilizacja rolnicza (18 tys. P.n.e.): łowiectwo, zbieractwo; koczowniczy =>
osiadły tryb życia
II faza – cywilizacja przemysłowa
III faza - Cywilizacja informatyczna (wiedza i informacja)
Geneza i istota feudalizmu
1.
Istota feudalizmu
. Pojęcie ma 2 znaczenia:
Jako ustrój prawno-polityczny i militarny
Oparty na więzi osobistej pomiędzy szlachtą a chłopem (relacja senior-wasal)
Oparty na instytucji lenna (np. ziemia)
Pełnia władzy politycznej i sądowej należy do szlachty (przywileje, immunitety)
Oparta na osobie władcy (senior wszystkich seniorów)
Jako ustrój społeczno-gospodarczy (Europa VII-XIII w. , kraje pozaeuropejskie również)
Nadwyżki produkcyjne spowodowane przez zmiany uprawy zbóż itp.
Pojawienie się nowych narzędzi (np. pług żelazny), wykorzystanie siły pociągowej
zwierząt, energii wiatrowej, uprzęży, podkucie konia
Pojawienie się nowego systemu uprawy roli – trójpolówki (podział ziemi na 3 części:
zboże jare, ozime, ugór; zmiana części co rok) =>wymusiło to osiadły tryb życia =>
więź terytorialna => utworzenie społeczeństwa klasowego (feudalnego)
Cechy modelowe feudalizmu
:
Społeczeństwo agrarne
Stagnacyjny (brak postępu technicznego, ekonomicznego), ekstensywny (zwiększenie
produkcji spowodowane zwiększeniem areału ziemi) i naturalny (produkcja na potrzeby
własne i pana feudalnego; brak wymiany towarowej) charakter gospodarki
Wielka własność ziemska podstawą ustroju gospodarczego
Hołd lenny – ceremonia uroczystego przekazania lenna przez seniora swojemu wasalowi np. hołd
pruski (Albrecht Hohenzollern przekazał Prusy Zakonne Zygmuntowi Staremu jako lenno Polski)
Posiadacze ziemi: feudałowie świeccy, duchowni i państwo
Włości składały się z ziem pańskich (dwór), gospodarstw chłopskich i terenów wspólnoty (lasy,
nieużytki, pastwiska, wody)
Monopol własności ziemi w ręku feudałów
Związek własności z władztwem (sprawowanie władzy nad własnością i poddanymi)
Własność zwierzchnia (feudałów), użytkowa (chłopów)
Powszechny system zależności człowieka od człowieka (chłop zależny od feudała)
Rodzaje poddaństwa:
Osobiste (chłop należał do pana, uiszcza opłaty pogłówne [od głowy], podlegał
monopolom [banalitet - obowiązek korzystania z urządzeń pańskich przez chłopa])
Gruntowe – renta feudalna (świadczenie poddanych chłopów na rzecz feudała w
zamian za prawo użytkowania ziemi) – naturalna postać odrobkowa: pańszczyzna
(robocizna świadczona na rzecz feudała)
Sądowe (jurysdykcja patrymonialna) – panowie feudalni mieli prawo rozstrzygać
wszelkie spory dotyczące relacji feudał-chłop, więc chłop nie miał szans na wygranie
jakiegokolwiek sporu z panami feudalnymi
Hierarchiczna struktura społeczeństwa
Czynniki różnicujące społeczeństwo feudalne: majątek (społeczeństwo dzieli się na
klasy, które dzielą się na warstwy np. chłopi rolni, bezrolni), miejsce zajmowane na
drabinie feudalnej (które decydowało o prawach, przywilejach, obowiązkach, stylu
życia, obyczajach)
Stany społeczne:
Duchowieństwo: edukacja, reformy, budownictwo, aktywizowanie społeczne
(krucjaty, pielgrzymki), handel; stan otwarty (żeby się do niego dostać
należało uzyskać święcenie i wykształcenie)
Rycerstwo: tylko służba wojskowa, administracyjna
Mieszczaństwo, które dzieliło się na: patrycjat (wyżsi duchowni, bogaci kupcy,
bankierzy, złotnicy, posiadali prawa miejskie i sprawowali władzę),
pospólstwo (drobni kupcy, rzemieślnicy, niżsi duchowni, posiadali prawa
miejskie ale nie sprawowali władzy), plebs (włóczędzy, żebracy, brak praw
miejskich)
Chłopi – podlegali feudałom, uprawiali ziemię
Źródła hierarchizacji feudalnej: czynniki funkcjonalne (Ci co się modlą, pracują,…),
religijne, przywilej lub piętno urodzenia
Korporacyjny charakter społeczeństwa
Powstawały korporacje np. cechy (rzemieślnicy), gildie (kupcy) w celu obrony praw stanu; kahały
żydowskie – korporacja religijna w celu obrony swojej religii
Powszechna skłonność klas i warstw panujących do luksusu
2.
Periodyzacja feudalizmu
wczesny feudalizm (VII-XII w.)
rozkwit feudalizmu (XII-XV w.)
rozwój gospodarki folwarczno-pańszczyźnianej
kryzys gospodarki folwarczno-pańszczyźnianej
3.
Odmiany systemu feudalnego
Feudalizm wschodni (tzw. Azjatycki sposób produkcji)
Nie występowało prywatne władanie ziemią; władzę zwierzchnią posiadało państwo, natomiast
władzę użytkową – chłopskie wspólnoty gminne. Odpowiednikami feudałów byli funkcjonariusze
państwowi, którzy byli odpowiedzialni za ściąganie danin. Miasta pełniły funkcję ośrodków
władzy, religijną, brak zjawiska wymiany towarowej
Feudalizm afrykański (poza dorzeczem Nilu)
Koncentracja na produkcji zwierzęcej oraz pielęgnacji drzew i krzewów. Przedmiotami nadań
były: sady, krzewy, wielbłądy, bydło… Posiadłość ziemska była majątkiem władców, tereny były
uprawiane przez niewolników
4.
Charakter i organizacja gospodarki feudalnej
Feudalne władanie ziemią (w tamtym okresie miały miejsce najazdy barbarzyńców, konflikt
ludów germańskich ze słowiańskimi)
Kształtowanie się stanu rycerskiego (początkowo stan otwarty, od XI wieku stan zamknięty,
należało się do niego dziedzicznie)
Szerzenie religii chrześcijańskiej i powstawanie instytucji kościelnych
Uzależnienie ludności rolniczej (jeńcy wojenni)
Przyznawanie immunitetów ekonomicznych (oznaczający zwolnienie ludności zamieszkującej
tereny nim objęte od świadczeń na rzecz państwa i panującego)i sądowych (wyłączający
ludność objętego nim obszaru spod jurysdykcji urzędników książęcych)
Wielka własność Kościoła (otrzymywanie podatków – dziesięciny, wyłączenie z płacenia
podatków na wojsko)
Rodzaje własności ziemskiej: królewska, rycerska, kościelna
Rolnictwo (ziemie miały nawet po 1000-1500 ha)
Położenie chłopów (ryzyko natury niesprzyjającej, nieurodzaju) – musieli oddać: 40%
produkcji jako renta feudalna +10% podatku + dziesięcina dla Kościoła
Osadnictwo
Ewolucja renty feudalnej
Postaci renty feudalnej: naturalna (daninowa), pańszczyzna, czynszowa
Wpływ na ewolucję renty feudalnej:
Dobra luksusowe
Wyprawy krzyżowe
Dżuma
Utrzymywanie wojska z danin
Rozwój miast
Lokacje miast opierały się na aktach lokacji miast, w których następowało nadanie praw,
utworzenie samorządów.
Dążenie do autonomii miast – utworzenie przymierza miast; korporacyjność miast
Przywileje handlowe dla miast (celne, targi, jarmarki, podatki, prawo składu – kupcy
przejeżdżając przez miasto musieli się zatrzymać w tym mieście i handlować przez określony czas,
dopiero potem mogli wyruszyć dalej)
Największe miasta w Europie: Rzym, Florencja, Londyn; największe w Polsce (XII, XIII w.): Kraków,
Gdańsk, Wrocław
Rozwój handlu
Handel wędrowny (obwoźny, obnośny): niebezpieczny, brak sieci dróg
Instytucjonalna ochrona handlu (przywileje handlowe, ochrona kupców – gildie)
Predyspozycje do sprzedaży
Handel dalekosiężny (z Bliskiego Wschodu m.in.: przyprawy, oliwa, tkanina, pieprz)
Dualizm gospodarczy (agrarny) Europy (XV, XVI w.)
Dualizm gospodarczy
– dwutorowość rozwoju społeczno-gospodarczego od połowy XV w., w XVI w.
najbardziej widoczny (umowną granicę stanowi rzeka Łaba)
Dualizm agrarny
– różnice jakościowe w rozwoju wsi i rolnictwa zachodnio- i
wschodnioeuropejskiego
Europa Zachodnia – rozpad systemu feudalnego, początek kapitalizmu (w rolnictwie); Europa
Wschodnia – proces refeudalizacji (zaostrzenie systemu feudalnego), gospodarka folwarczno-
pańszczyźniana
Płaszczyzny zróżnicowania
:
Inna ewolucja ustroju rolnego
Odmienna struktura społeczno-gospodarcza (dominacja przemysłu na Zachodzie, rolnictwa
na Wschodzie)
Odmienna rola obu stref w międzynarodowej wymianie handlowej (dobra przemysłowe z
Zachodu na Wschód, w odwrotnym kierunku produkty rolnicze)
[ Pobierz całość w formacie PDF ]